Well-Sight

เราไม่ได้ตื่นขึ้นเพราะเสียงนาฬิกาปลุก แต่ตื่นเพราะความตึงที่ลากยาวจากต้นคอไปถึงหัวไหล่มันเป็นความปวดที่ไม่รุนแรงพอจะลาป่วย แต่เรื้อรังพอจะทำให้เช้าวันใหม่ไม่สดใส Office Syndrome จึงไม่ใช่แค่ศัพท์ทางการแพทย์ แต่มันคืออาการสะสมของชีวิตที่เร่งรีบเกินไป เรานั่งนานเกินไป ก้มมากเกินไป คิดมากเกินไป จนลืมเงยหน้ามองโลกจริง ๆ การฟื้นฟูจึงอาจไม่จำเป็นต้องเริ่มจากการเปลี่ยนอาชีพแต่เริ่มจากการเปลี่ยนมุมมอง การเดินทางใกล้กรุงเทพฯ ไปพบเจอสิ่งใหม่ๆ ที่ได้มุมองที่แตกต่างไป สร้าง Well-Sight ให้กับชีวิตวัยทำงาน อาจจะเป็นการใช้สายตาเป็นประตูบานแรกของการเยียวยา

เช้าวันหนึ่งในจังหวัด ลพบุรี ที่โรงเรียนสอนขี่ม้า On the Bit

"เช้าวันหนึ่งในจังหวัดลพบุรี ที่โรงเรียนสอนขี่ม้า On the Bit เมื่อขึ้นนั่งบนหลังม้า หลังไม่สามารถงอได้เหมือนตอนนั่งโต๊ะทำงาน กระดูกสันหลังต้องตั้งมั่น ร่างกายถูกเชื้อเชิญให้กลับมาตรงโดยธรรมชาติ สายตาต้องมองไปข้างหน้า จังหวะการก้าวของม้าโยกเบาๆ คล้ายการจัดระเบียบกล้ามเนื้อแกนกลางลำตัว จากคนที่เคยก้มมองหน้าจอทั้งวัน คุณจะค่อยๆ เรียนรู้การมองเส้นขอบฟ้าอีกครั้ง เมื่อสายตาเปิดกว้าง ความคิดที่เคยอัดแน่นก็เริ่มคลี่คลาย จากทุ่งกว้าง

มาขยับร่างกายเดินขึ้นสู่ เขาพระยาเดินธง ในจังหวัดลพบุรี อาจไม่ใช่เส้นทางภูเขาที่ร่มครึ้มไปด้วยป่าไม้ตลอดทาง แสงแดดบางช่วงส่องลงมาบนผืนดินโล่ง แต่ความโปร่งของภูเขากลับทำให้การเดินแต่ละก้าวเต็มไปด้วยความสงบในอีกแบบหนึ่ง จังหวะการเดินที่ช้าลงทำให้ลมหายใจลึกขึ้น ไหล่ที่เคยตึงจากอาการออฟฟิศซินโดรมค่อยๆคลายตัว และเมื่อถึงยอดเขา ภาพของทุ่งนาและภูเขาที่ทอดตัวไกลสุดสายตา ทำให้ความวุ่นวายในใจเบาบางลงอย่างไม่รู้ตัว ที่นี่อาจไม่ได้ร่มเย็นด้วยเงาไม้ แต่กลับให้ความรู้สึก “ร่มในใจ” อย่างเรียบง่าย เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ของการเดินแบบ Wellness ที่ช่วยเติมพลังให้ร่างกายและความคิด ก่อนจะกลับลงไปใช้ชีวิตในจังหวะปกติอีกครั้ง.

ยามเย็นที่ เขื่อนเจ้าพระยาใน จังหวัดชัยนาท แสงพระอาทิตย์ค่อยๆ ละลายตัวลงบนผิวน้ำของแม่น้ำเจ้าพระยา สายน้ำที่หล่อเลี้ยงผู้คนและผืนแผ่นดินไทยมาอย่างยาวนาน เสียงคลื่นกระทบสันเขื่อนเบาๆ ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ คล้ายกำลังเล่าเรื่องราวบางอย่างให้ใจได้ฟัง พื้นที่กว้างโปร่งและลมเย็นจากแม่น้ำทำให้ลมหายใจค่อยๆ ลึกขึ้น ความคิดที่เคยวุ่นวายเหมือนถูกพัดออกไปกับกระแสน้ำ เหลือเพียงความนิ่งและพลังใจเล็กๆ ที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในความเงียบของยามเย็นนั้นเอง.

ต่อเนื่องจากความเขียวชอุ่มที่ค่อย ๆ ทำให้จังหวะชีวิตช้าลง เส้นทางพาเรามาถึง จังหวัดสมุทรสงคราม ที่ ศูนย์อนุรักษ์ป่าชายเลนคลองโคน พื้นที่ที่ธรรมชาติเติบโตอย่างเป็นตัวของตัวเอง รากโกงกางที่ดูซับซ้อนในตอนแรก ค่อยๆ เผยให้เห็นความงดงามของการอยู่รอด เส้นทางเดินไม้ชวนให้เราเดินช้าๆ ฟังเสียงลมและน้ำอย่างตั้งใจ และเมื่อออกจากป่า การพักต่อที่ ผู้ใหญ่ชงค์โฮมสเตย์รีสอร์ท บ้านพักเรียบง่ายริมคลองในบรรยากาศชุมชน ทำให้ช่วงเวลาพักผ่อนเป็นไปอย่างสงบและเป็นธรรมชาติ

จากความเงียบของสายน้ำ เส้นทางพาเข้าสู่ จังหวัดราชบุรี ที่ ตลาดโอ๊ะป่อย ตลาดเช้าริมน้ำที่ดำเนินไปอย่างไม่เร่งรีบ พระพายเรือมาบิณฑบาต เสียงบทสวดและเสียงน้ำผสมกันอย่างนุ่มนวล การเดินเล่นช้า ๆ ในพื้นที่นี้ช่วยให้เราอยู่กับปัจจุบันได้มากขึ้น และมองเห็นความเรียบง่ายที่มีคุณค่า

เมื่อการเดินทางค่อย ๆ พาเรากลับมาอยู่กับตัวเองได้อีกครั้ง การพักที่ดีที่สุดไม่ใช่การไปให้ไกลที่สุด แต่คือการได้กลับมาอยู่กับตัวเองอย่างแท้จริง